Jongens spelen op het strand
Mijn Dagboek

De zomervakantie is eindelijk voorbij!

De kinderen zijn de deur uit. Althans, de deur uit om naar school te gaan. Dit moet je dus letterlijk opvatten. Na de lange zomervakantie waren we hier allemaal wel aan toe. Oké, de jongste telg had er minder zin in. Die houdt er gewoon van om thuis te zijn. Ach, het leven is niet altijd een feest. Off you go. Dit geeft mij weer meer ruimte in de ochtend om te werken en meer in het huis te doen.

‘k Moet ook maar meteen toegeven dat ik de laatste tijd met de kids rondom het huis flink bezig ben geweest. De takken van de sinaasappelbomen en de citroen- en limoenboom hingen namelijk wel heel erg laag. Bijna tot aan de grond. De takken waren zo zwaar van al het fruit dat eraan hing. Je zou kunnen denken… geweldig, meer fruit is altijd een goed teken. Helaas is dat niet zo. Ik moest veel snoeien, en ik ben nog steeds niet klaar. Er ontstond een wildgroei van takken. Hierdoor kon ik nauwelijks bij of onder de boom staan. Ook zag je dat sommige takken waren uitgedroogd. Al de voeding en het water ging naar al dat fruit dat er hing stel ik me zo voor. Veel fruit betekent niet per se lekker fruit. Door het snoeien kan het juiste aantal fruit genieten van voeding en water. Ik geloof trouwens ook dat de takken er gezonder op worden.

Jack of all trades, master of none

Het doet me denken aan mijn eigen leven. Ik heb altijd wel 100 ideetjes in mijn hoofd. Als je zoveel dingen wil doen, heb je minder tijd voor de dingen die je super goed wil doen. Het moet goed smaken, het moet ergens naar toe leiden. Niets moet, maar dat wil ik multi gepassioneerde graag. Volwassenzijn én ouderschap houdt in dat je sommige zaken moet parkeren. Dat moet wel. Soms maakt de wirwar aan mogelijkheden het maken van een keuze je gek. Keuzestress. Een warboel van opties in je hoofd.

Ik schrijf veel, want dat is nou eenmaal mijn werk. Door te schrijven, orden ik ook informatie in mijn hoofd. En, ik gebruik tegenwoordig AI. Dat moet wel, want ik schrijf niet alleen, ik onderneem eveneens. Het meest leuke nu – van het spelen met AI – vind ik het ontwikkelen van een handleiding voor mijn bomen. Je hebt gelijk, dit is voor mijn nieuwe hobby tuinieren en niet voor mijn werk. Je kunt AI steeds bevragen. Wanneer snoei je, wanneer geef je voeding en welke (vegan) voeding kun je zelf thuis maken? Ik leer zoveel in een korte tijd over de bomen. Met bomen bezig zijn is dus niet mijn werk, maar AI kun je dus voor veel inzetten.

Ben ik voor of tegen AI? Zijn we voor of tegen de technologische ontwikkelingen? Als je bezig bent met tekst (en marketing) dan kun je niet anders denk ik. Het is de kunst om te weten hoe en wanneer je AI inzet. Dat is met alles zo, de kunst is om kennis en kunde optimaal in te zetten. AI gaat ons nooit vervangen als we onze ogen openhouden, vragen blijven stellen en ons verstand (en hart) gebruiken. Dat is wat ons mens maakt, de kroon van de schepping.

Sabelsprinkhanen paren

Even terug naar ons erf. Ik zie de laatste tijd steeds meer joekels van sprinkhanen. Man, ze doen je niets maar zien er zo imposant uit. Tja, en sommige sprinkhanen vinden elkaar zo leuk dat ze op elkaar gaan liggen. Ik vond het erg nogal gek uitzien, het vrouwtje steekt haar ding oftewel sabelvorming uitwending geslachtsorgaan in dat van het mannetje. Ja, ik heb Google geraadpleegd want ik wist niet precies wat ik zag. Het was wel meteen een biologieles voor de kinderen. Ze weten dat papa en mama op elkaar hebben gelegen en dat het zaadje zo in mama’s buik kwam. Voilà, twee kindjes. En nu liggen de sabelsprinkhanen ook op elkaar. Vier de liefde. Toch maakte het me wat angstig. Zullen deze gigantische sprinkhanen zo mijn moestuin (als ik die heb) leegvreten? We gaan het zien.

Op dit moment focus ik op de bomen en niet op de moestuin. Ik heb een leuke opdracht binnen en moet dus gewoon werken. Gelukkig mag ik werken. Ook wil graag vrijwilligerswerk hier in Spanje doen. Voor mijn eigen integratietraject. De olijfbomen en olijven wil ook aandacht. In huis kan ik nu ook weer dingetjes doen (verven, spiegeltje hier en daar ophangen). En ik moet nog aan mijn financiële administratie werken. Hoe gaat dat bij jou mede-ondernemers? Enfin, de kinderen zijn net één dag naar school geweest, rustig aan vrouw – zeg ik tegen mezelf. Het onderhouden van bomen is intensief, het is een sport op zich, maar het lijkt me ook goed om buiten ons 2 hectare weer een nieuwe sport te leren. Padel of zo?

Strand, ook goed voor reflectie

Toen ik tijdens de vakantie op het strand lag, wist ik het zeker. Op het strand liggen, zand eten en zand bewaren in de steeds grijs wordende kleine krulletjes op mijn hoofd is eigenlijk niets voor mij. Mijn kinderen vinden overigens het strand geweldig. Ik ga liever wandelen, op die manier de wereld ontdekken. Maar nu ga ik aan het werk, voor de grote opdracht, maar ook voor ellenmae.nl en mamabuget.nl – het is de week tegen voedselverspilling – etc. Het leven zit vol met et cetera. Fijne week lieve mensen!

Heb je de LUNA Familieplanner al aangeschaft? Laat je een leuke (en natuurlijk eerlijke) recensie achter? Dit kan bijvoorbeeld via Bol.com, als je de planner daar hebt gekocht.

Vond je dit leuk? Mag ik rekenen op je support? Deel dit artikel of bestel online via mijn links. Ik krijg dan een kleine vergoeding! Alvast bedankt ❤ Hier vind je al mijn links, maar Bol.com en Amazon.nl zijn mijn favoriet.

Dit vind je misschien ook leuk...